|
|
|
| |||||
|
| Home> Voorbereiding> Auto> Modificaties< | ||||||
|
|
|
|
|
|
|
|
|
ModificatiesDit zijn de aanpassingen die we hebben bedacht om de Kadettilac van Degelijke Familiewagen naar Bruut Woestijnmonster te transformeren: Hieronder is per item aangegeven of, en hoe het is gelukt, en of we er baat bij hebben gehad. Bullbar met bodembescherming De Kadettilac bleek een paar geschikte bevestigingspunten te hebben in de draagarmsteunen van de voorwielen. Bij de bouwmarkt hebben we een paar stalen kokerprofielen 25x25mm, ronde buizen en een zware 20x4mm strip gehaald die we dusdanig in elkaar hebben gelast dat de kokers van de draagarmsteunen onder de motor door naar voren liepen. Daar bogen ze omhoog om de van de buizen gelaste bullbar te dragen. Twee stukken van de zware metalen strip liepen dwars voor het carter en dwars voor de uitlaatbocht en gaven het geheel zijn stevigheid. Hiertegen zijn nog twee stukken dun multiplex met tie-wraps vastgezet. Voor het mooie, en tegen de roest, is het geheel in de rooie Hammerite gezet.
En? We hadden twee conflicterende eisen: Het moest niet te zwaar zijn maar wel stevig. Zo hebben we bijvoorbeeld in plaats van zware staalplaat de bodem beschermd met dun multiplex. De strips en de kokers waren stevig genoeg, de dunne buis van de bullbar was meer symbolisch (we hadden toch niet de illusie een aanrijding met een kameel probleemloos te doorstaan), wel prima geschikt om de lampen aan op te hangen en met de buisisolatie ter bescherming van de scherpe randen zag 'ie er toch nog stoer uit. Het plaatmateriaal zat onvoldoende stevig vast en raakte met de eerste vastloper los, de strips en kokers hebben echter een paar flinke klappen opgevangen. Al met al toch een dikke aanrader! Volgende keer alleen het multiplex steviger fixeren. Verstralers We hebben ons een ongeluk gezocht, maar uiteindelijk kwamen ze uit onverwachte richting: Sven van LastMileSolutions had er nog een stel over die we mochten hebben. Voor de 24V-lampjes die er in zaten kregen we 100W 12V-lampjes van Redesigners en een paar relais om het zooitje aan de praat te krijgen. En? Heel erg blij mee geweest. De twee kleintjes zaten onvoldoende goed vast om het schudden en trillen in de Desert te doorstaan (volgende keer beter fixeren), maar de keren dat we met dit lichtvermogen de omgeving in het zonnetje konden zetten (of een tegenligger die te lui was om de lichten te dimmen) waren, zeker tijdens de doorhaalnachtjes, talrijk. En daarbij... ze zagen er ook gewoon geniaal uit! Luxe slaapdek achterin We wilden in de auto kunnen slapen. Onderweg naar klim- of skivakantie reizen we altijd 's nachts, en stuurt de een terwijl de ander lekker ligt te tukken op de vlakgemaakte laadvloer van ons Golfje. Dat bevalt zo goed dat we ook nu wilden kunnen slapen en rijden tegelijk (dat wil zeggen, de een rijden en de ander slapen, overeenstemming over taakverdeling is hier van belang). We hebben het ons niet makkelijk gemaakt, we wilden een demontabel slaapdek zodat het ook mogelijk was dat er mensen gewoon op de achterbank konden zitten. Mocht er dan een meereizend team stranden dan zouden ze bij ons in kunnen stappen. En het moest uitschuifbaar zijn zodat Robin er met zijn bijna twee meter nog op zou passen. Ten slotte was gewicht hier ook weer een major issue, we hebben met twee platen gaatjesboard dat we nog hadden staan en een aantal dunstalen U- en C-profielen - normaal voor plafondconstructies - een vederlichte constructie in elkaar gepopnageld die bestond uit de 'hoedenplank', een vast dek achter de achterbank, en het 'tussendek', een los deel dat tussen de voorstoelen en de achterbank paste, in twee delen tot over de voorstoelen kon uitschuiven en precies op de 'hoedenplank' paste.
En? Ook een grote kanshebber in de categorie Meest Geslaagde Modificaties. Wij hebben er heerlijk op geslapen, ook al was het wat krap in de hoogte, en ook tijdens de doorhaalslag/nachtjes was het een ideale slaapplek voor ons en onze slaapgasten. Het dek heeft het ongeval glansrijk overleefd, maar het tussendek was wat minder demontabel geworden (hier was wat meer kunst en vliegwerk voor nodig, de achterdeuren gingen ook niet meer open) en om de achterklep weer open te krijgen is er een gat in gemaakt dat weer moest worden dichtgeductaped. Wie had dan ook kunnen denken dat wij zelf degenen zouden zijn die op het punt stonden om in te moeten stappen bij onze reisgenoten?!? Het gevreesde gepiep en gekraak van de stalen profielen bleef gelukkig uit, door de vele popnagels was alles lekker stevig en trillingsvrij. Steunaccu's met omvormer Om de koelbox 's nachts te kunnen laten draaien zonder angst voor een lege accu 's morgens wilden we een secundaire accu met een laadschakelaar (los van de hoofdaccu als de motor af staat, en gekoppeld als de motor draait om te laden). Ook de 17 ampere die de grootstralers zouden trekken baarden ons zorg, vandaar dat we een schakeling hebben bedacht met drie standen: Aan (als de motor draait, steunaccu wordt geladen), Uit (als de motor niet draait, steunaccu kan worden ontladen tot 'ie leeg is) en Lights (de grootstralers zijn gekoppeld aan de steunaccu, die is kosgekoppeld van de hoofdaccu - zo trekken de stralers niet de hoofdaccu leeg maar kunnen ze tot 7 uur aaneengesloten branden op de steunaccu). Deze hebben we in elkaar gemeubeld met een relais, en twee ouwe lichtschakelaars die we gewoon op het dashboard hebben geschroefd. Het zijn overigens twee steunaccu's geworden omdat de eerste die we kregen onvoldoende power leverde, de tweede (die we ook zo mee mochten nemen van Autobedrijf van Londen hebben we er parallel mee geschakeld. En? Het werkte allemaal prima, maar je moet goed blijven opletten dat je met de motor ook de laadschakelaar aan en uit zet. De volgende keer misschien toch een extra relais. Verder bleek na wat extra rekenwerk dat het bij een draaiende motor niet mogelijk moest zijn dat de grootstralers de accu leeg zouden trekken. En de omvormer? Dat is ons niet gelukt, tot onze grote spijt want het ding werd geregeld gemist. Dank en lof voor de Toubabs Rouge, die ons hun omvormer hadden geleend! 12V Koelbox De koelbox was bedoeld voor koudwater en drankjes onderweg. Deze is ons belangeloos ter beschikking gesteld door de familie Amjahid. En? Na het ongeluk waren de achterste portieren niet meer te openen en was het erg lastig om bij de koelbox te komen. Daardoor hebben we de nodige koele drinks moeten missen. Het had zeker ideaal geweest, maar dan moet je vanaf de bestuurdersplaatsen in de koelbox kunnen komen. We hebben er overigens bij aankomst nog wel 25 euro voor gevangen. Die gaan natuurlijk weer naar ons doel! 27MC-bakkie Het had niet veel gescheeld of we waren zonder vertrokken. Gelukkig vonden we Wouter bereid, zij het met pijn in zijn hart, om afstand te doen van zijn geliefde 10W-bakkie. We kregen de antenne met magneetvoet er bij. Omdat Marrokko en Mauretanie geen bakkies toestaan moest het mogelijk zijn om het weg te halen en verstoppen, dat hebben we gedaan door het met klittenband aan de hemel te bevestigen. Niet alleen was dat een ideale plek vanwege de bediening en de speaker op oor-hoogte, het viel ook nauwelijks op en het verstoppen bij de roadblocks was niet eens echt nodig. En? Het bleek zijn gewicht in goud waard, en het was best een zwaar ding (onderweg zelfs nog even een tubetje secondenlijm achter de hemelbekleding moeten knijpen omdat deze loskwam). Onmisbaar bij inhaalacties ("Weg is vrij!"), waarschuwingen ("Kamikaze op zes!"), slaapverdrijving tijdens nachtelijke ritten ("Er was eens een meissie uit Naarden...") en andere zin en onzin. Tekenend is dat we de radio nauwelijks nodig hadden. En dan is onze bak ook nog eens, door de hele groep, tot de beste bak van Big Five verklaard, dankzij het grote vermogen en de goede geluidskwaliteit! Wij zijn er net zo op gesteld geraakt als Wouter, en tijdens de veiling hebben wij het bakkie lekker voor onszelf gekocht. Kluis in het reservewielcompartiment Of je het nu wilt of niet, je hebt altijd waardevolle zooi bij je. En wij hadden, om nog even de kroon te spannen, een gloednieuwe laptop meegenomen. Reden voor ons om een grote afsluitbare ruimte in de auto te willen, en omdat de reservewielen al een plekje hadden onder het slaapdek was het idee om de deksel van het reservewielcompartiment te verstevigen met een staalplaat en afsluitbaar te maken met een slot. En? Nou ja, dat was dus het idee. We zijn er nog best een eind mee gekomen, op het allerlaatste moment is de stalen plaat nog even op maat gemaakt en met popnagels in het deksel vastgezet maar toen was het inmiddels al drie uur voor vertrektijd en de 'hoedenplank' erboven moest ook nog worden gefixeerd. Tot overmaat van ramp kregen we die klap achterop waardoor de laadvloer wat geplooid raakte en de reservewielen hopeloos klem zaten tussen hoedenplank en laadvloer. Maar goed dat de 'kluis' niet op slot kon, er zat dus nog niks in en dat had er anders tot Nouadibhou niet uitgekund! Conclusie: Een fiasco. Uiteindelijk heeft de laptop steeds veilig klemgezeten tussen de passagiersstoel en de zitting van de achterbank en droegen we de papieren gewoon op ons lijf zoals het hoort. Een kluis? Nog steeds een goed idee, maar dan moet 'ie ook sneller bereikbaar zijn vanaf de bestuurdersplaats. Je moet immers nogal eens je paspoort tevoorschijn kunnen toveren... Custom Paint Cheetahprint We hebben gegoogeld naar "cheetah print", een plaatje gevonden, vergroot en verschillende stukken ervan uitgeprint op A3. Daarna was het een kwestie van een scherp mesje om de vlekken er uit te snijden en een busje zwarte spraypaint deed de rest. Plak wel de rest van de wagen goed af! Wat goed werkt is het sjabloonvel rondom voorzien van er aan vast geplakte kranten, dat los tegen de auto te houden en kort te sprayen. Door de verschillende sjabloonvellen te combineren ontstond een mooie variatie.
En? Zelfs met de Bullbar en de Amsterdam Dakarstickers bleef onze Kadettilac toch nog steeds een saaie witte Kadett. Pas na de custom paint konden we met goed fatsoen aan de start verschijnen, het leverde ons ook ineens de nodige aandacht op. Zo kwam onze buurman eens een praatje maken en hadden wij weer een sponsor binnen! Sponsorstickers Sommige sponsors leverden eigen stickers aan, die we zelf hebben aangebracht. De rest hebben hun uitingen als eps-bestand aan onze vrienden bij Letterkunst Utrecht gestuurd, die ze allemaal op een stuk folie hebben afgedrukt, uitgesneden en opgeplakt. De kleinere sponsors hebben we uitgeprint op stickervel, op de wagen geplakt en voorzien van een beschermende laag plakplastic. Dat bleek minder goed te houden en moest onderweg geregeld worden bijgetaped met helder plakband. En? Het was bijna zonde om de mooie custom paint te bedekken met de sponsors, maar uiteindelijk was het ons daarom te doen geweest. En het is waanzinnig mooi geworden! And the winner is... De grootste aanraders: 5. De custom paint en de sponsorstickers. Deze gaven onze Kadettilac nét even dat stukje meer, het werd er een echte rallybak door en gaf ons ineens veel meer aandacht. 4. De verstralers. Van groot nut, zeker na de oversteek naar Afrika. 3. Het slaapdek. Praktisch (geen tentjes opzetten) en comfortabel. 2. De bodembescherming. Bullbar of niet, zorg dat het carter en andere weke delen goed zijn beschermd. 1. Het bakkie. Je reisgenoten zijn van vitaal belang, en het bakkie haalt ze bij je naar binnen. Vertrek niet zonder! |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Onze reis van dag tot dag: 0|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|13|14|15|16|17|18|19|20|21|22|23|24|25|26|27|28|29|30|31|32|33|34|35|36|37|38|39|40|41|42|43|44|45 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Amsterdam-Dakar 2005 Webring (volgende) (vorige) (willekeurig) (alle sites) (toevoegen) | |||||||||||||||||||||||||||||||||||
     
 
|
