Big5 Sponsorlogo Oranjewoud
Sorry, this page is not available in EnglishSitemapLinks en Contact Home> Route> Vorige | Dag 15 | Volgende
20051210_1329t 20051210_1332t 20051210_1334t 20051210_1339t 20051210_1341t 20051210_1342t 20051210_1343t 20051210_1351t
Dag 15 za. 10 december 2005

Route
Kamp 3 - Nouākchott

Quote van de dag
Wij eten gebraden gids vanavond!

Verhaal
7:30 Gezongen voor jarige Menno. Geprobeerd lekke band Kadettilac met lecwec te repareren. Daarna wagens met Landcruiser het strand opgesleurd, wat een complete onderneming bleek te zijn. De Chrysler was veel te zwaar, en werd leeggeruimd om wat gewicht kwijt te raken. Intussen werden de "lichtere" wagens als eerste uit het zand getrokken zodat deze niet vast zouden lopen in de door het omgewoelde zand na de Chrysler.

Bij slepen helpt de Niva ook mee, een te zwakke sleepkabel breekt en slaat de achterruit van de Niva aan diggelen. Deze wordt snel gerepareerd met ducktape en een slaapmatje door het A-team, of te wel The Big Five!

9:30 Inmiddels zijn we uit dit gat getrokken en staan we in de duinen, nog 1 duinenrij over en we staan op het strand. Het is net vloed geweest, om ongeveer half twee is het laagste tij.

Wat volgt is een heerlijke rit op strand. Opvliegende groepen meeuwen, prachtige uitzichten over de woestijn, af en toe een vissersdorpje.
20051210_1352t 20051210_1354t 20051210_1358t 20051210_1365t 20051210_1366t 20051210_1367t
20051210_1368t 20051210_1370t
20051210_1372t 20051210_1373t
20051210_1377t 20051210_1378t
20051210_1379t 20051210_1380t
20051210_1383t 20051210_1384t

10:30 Helaas weer lekke band voor de Kadettilac, de reservebanden waren op. Opmerking van Oscar "Als we de bus hadden genomen, waren we er al lang geweest." Met de roestige hijack van de Duitsers, koevoet en veel bruut geweld werd band van velg getrokken, waarna de binnenband er uit is gehaald. Vervolgens is een ventiel van Duitsers er in gezet zodat weer een gewone tubeless band is gemaakt. Schoongespoeld in de zee, met compressor en spanband en hard duwen, op de velg laten springen en weer gemonteerd.

12:00 Verder over strand, langs opvliegende groepen vogels en vissers die hun lijnen voor ons plat over het strand legden. Stiekum even gestopt voor fotoshoot, de Duitsers baalden namelijk van ons gedonderjaag met allemaal bijna kapotte auto's terwijl zij probeerde ons heelhuids uit de penarie te krijgen.
20051210_1390t 20051210_1391t 20051210_1392t 20051210_1393t 20051210_1395t 20051210_1399t
20051210_1403t 20051210_1409t
20051210_1415t 20051210_1417t
20051210_1424t 20051210_1425t



13:30 Bereikten rotspunt precies op het uur van het laagste tij, maar konden er toch niet langs want de zee stond nog steeds te hoog. Bovenlangs leek lastig maar wel een optie, echter de gids meldde dat er nog meerdere van dit soort moeilijke punten waren. Een colonne Fransen in snelle terreinwagens die ons tegemoet kwam leek eerst niet te willen stoppen maar gelukkig keerde er eentje terug. Hij meldde dat er hierna alleen de vloed ons nog kon hinderen maar dat het strand vrij was tot Nouakchott. Hoezo nog meer moeilijke punten? Inmiddels doodziek van onze gids hebben we alle wagens over de rotspunt langs laten slepen door de Landcruiser, dat bleek vlot te gaan. Rap weer verder over het strand, in een race tegen het tij.

Ons feestje duurde niet lang, weer waren er bandenproblemen voor de Kadettilac. De achterband was aan de beurt, en het over de bak gegeven advies om door te rijden resulteerde in een aan flarden gereden band. De Landcruiser met Chrysler reden voor ons en zijn doorgereden terwijl we snel een andere, minder lekke band onder de in het zand wegzakkende Kadettilac gooiden. Daarna vol stress en in hoog tempo het strand over, met het opkomende tij als dreigende vijand.

De Terra meldde dat ze in het volgende dorp een uitweg naar het asfalt hadden gevonden, de Landcruiser was echter al veel verder en had besloten dat verder rijden geen kans had. Die hadden de Chrysler buiten bereik van de opkomende vloed getrokken, dat wil zeggen muurvast op een zandduin. Warrige contacten over de bak zorgden voor de nodige onduidelijkheid over de (on)mogelijkheden om verder te rijden, uiteindelijk is de Niva langsgereden om de situatie te bekijken. Toen deze terugkeerde en we Teun op de treeplank zagen staan was duidelijk dat we Dreamworks niet mee zouden krijgen naar Nouakchott, dat nu ineens erg dichtbij was met nog maar enkele tientallen kilometers asfalt voor de boeg.

Intussen stonden wij in een vissersdorpje met wederom intensief om cadeautjes bedelende kinderen, en was het dus tijd om te vertrekken. Met Dreamworks is afgesproken dat we ze in Nouakchott zouden opwachten, waarna we het asfalt verkozen boven het zand. Onze gids viel weer helemaal in zijn rol, hij gebaarde dat we rechtsaf het asfalt op moesten (dūh). Met een ondergaande zon scheurden we de weg over, die ergens halverwege overging in een snelweg. Niet iedereen blijkt vertrouwd met dit concept, een van de zwaar overbeladen vrachtwagens reed vrolijk verder over de verkeerde baan en een luxe Landcruiser keerde 'even', dwars door de middengreppel heen, om aan ons te vragen wat dat oranje lampje op zijn dashboard, in de vorm van een benzinepompje, betekende toen wij even naar de opnieuw haperende FOMbus aan het kijken waren.

FOM kreeg, naarmate de stad naderde en de nacht inviel, meer en meer problemen met de brandstoftoevoer. Uiteindelijk werd opnieuw besloten te slepen.
20051210_1426t 20051210_1429t 20051210_1431t 20051210_1432t 20051210_1433t 20051210_1434t
20051210_1435t 20051210_1438t

Terwijl we de stad inreden, en over de bak alle mogelijkheden voor de Kadettilac om banden te laten repareren werden omgeroepen, groeide ook weer de chaos op de weg. Door meer geluk dan wijsheid belandden we voor het Mercure hotel, dat voor veel van ons te duur bleek, maar waar we wel even contact hebben gehad met de organisatie (helemaal duur!). Daarna vlug op zoek naar een ander hotel, de receptionist raadde ons El Amane aan, een chauffeur van het Mercure reed er met Robin heen. Intussen waren anderen ook al op zoek geweest, de gids bracht hen naar een of ander naar hok met bedden, zelf vonden ze een beter hotel. Uiteindelijk bleek dat ook El Amane te zijn, waar we dus maar zijn gebleven. Gauw aan tafel, en onder het genot van een paar peperdure want illegale biertjes lekker eten van een ter plekke gegilde maaltijd. Inmiddels was het wel laat geworden, zo laat dat het personeel op een gegeven moment maar vertrok.


Onze reis van dag tot dag:

0|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|13|14|15|16|17|18|19|20|21|22|23|24|25|26|27|28|29|30|31|32|33|34|35|36|37|38|39|40|41|42|43|44|45

Amsterdam-Dakar 2005 Webring (volgende) (vorige) (willekeurig) (alle sites) (toevoegen)
Sponsorlogo BentleySponsorlogo eFocus (3K)Sponsorlogo Kader BV (3K)Sponsorlogo Bouw en InfraSponsorlogo Bouwfonds FortisSponsorlogo Redesigners Sponsorlogo Profile TyrecenterSponsorlogo Unimecs

© Robin Bongers en Alexandra de Kock - team #1426 - aan de informatie op deze site kunnen geen rechten worden ontleend The Elephant: Dreamworks The Buffalo: Tha Car The Big Five The Lion: FOMautosport The Leopard: TeamKadettilac The Rhinoceros: LastMileSolutions