Big5 Sponsorlogo Oranjewoud
Sorry, this page is not available in EnglishSitemapLinks en Contact Home> Route> Vorige | Dag 17 | Volgende
20051212_1466t 20051212_1467t 20051212_1468t 20051212_1469t 20051212_1470t 20051212_1471t 20051212_1472t 20051212_1473t
Dag 17 ma. 12 december 2005

Route
Nou‚kchott - St-Louis

Quote van de dag
Alors, ou est mon cadeau?

Verhaal
We zijn vroeg op pad gegaan, maar de verkeersdrukte op de hoofdstraat van Nouakchott was al enorm. Als echte filetijgers zijn we wat omgereden om op een parallelweg te raken die weliswaar ook krankzinnig druk was maar waar we in ieder geval vooruit kwamen. We konden elkaar aanwijzingen geven om als groep redelijk voortgang te maken, terwijl we van alle kanten werden belaagd door volkomen geruineerde Mercedesbussen met gaten als ramen. Deze fungeren als openbaar vervoer (hoewel je op dit tijdstip beter kon lopen) en zijn niet bang voor een deukje of krasje er bij. Zo af en toe werd er over de bak gemeld dat er een ongeluk gebeurde of een agent werd aangereden. Daarbij vergeleken is de Boulevard Peripherique van Parijs een touristische route!
20051212_1476t 20051212_1478t 20051212_1479t 20051212_1482t 20051212_1483t 20051212_1484t
20051212_1485t 20051212_1486t
20051212_1487t 20051212_1488t
20051212_1489t 20051212_1492t

Eenmaal de stad uit zijn we eerst nog wat verkeerd gereden, waarna we zijn teruggekeerd bij een politiestop (zwaar werk voor Rob die zonder powersteering zijn gevaarte moest keren). Uiteindelijk gingen we door in goede richting, terwijl er geleidelijk weer steeds meer problemen ontstonden met de brandstoftoevoer van de FOMbus. Bij een tankstation is de tank afgevuld hetgeen bleek te helpen, voor een kilometer of twintig. Daarna ontstonden steeds weer haperingen, zodat uiteindelijk met de hevelslang uit de Kadettilac een nieuwe brandstoftoevoer voor de FOMbus is gefabriekt. Er waren nog enkele stops nodig voor het perfectioneren ervan maar het reed weer (ten koste van een paar lelijke brandwonden op de armen van Floris, hij grilt ook het liefst zijn eigen vlees). Ook moesten de FOMmetjes niet al te hard remmen, omdat de benzine er dan uit gutste.
20051212_1494t 20051212_1496t 20051212_1498t 20051212_1499t 20051212_1500t 20051212_1501t
20051212_1503t 20051212_1505t
20051212_1508t 20051212_1510t
20051212_1511t 20051212_1512t
20051212_1513t 20051212_1515t
20051212_1517t 20051212_1529t

Tijdens een van de stops kwam Go4It langs, zij hebben een totaal eigen weg gekozen en een hele mooie reis gehad, gingen dus ook weer lekker op hun eigen houtje verder. En terwijl door de Fommetjes werd geprutst aan de brandstoftoevoer van de HiJet werd door Alexandra de kerstboom opgetuigd. Dichter bij Rosso werd de weg slechter, het landschap roder (donkerder gekleurd woestijnzand) en waren er geregeld kleine dorpjes waar als we stopten kinderen "cadeau cadeau, ou est mon cadeau" schreeuwden en bij geen resultaat soms een handvol zand in de auto probeerden te gooien. Vanwege de verhalen die we hoorden over Rosso probeerden we koste wat het kost te voorkomen dat we die stad in zouden rijden. Even ervoor zou een zandpad naar rechts afslaan dat we moesten hebben, we moesten het in ieder geval niet missen. Uiteindelijk werden we bij een benzinepomp (waar ze ons probeerden te tillen met de wisselkoers en het wisselgeld) geholpen door een man die een flink eind voor ons uit is gehold door sloppenwijken over zandwegen, tot hij zei waar we verder moesten: de juiste weg naar Diama. Hij hoefde er niet eens wat voor te hebben! Vrij uniek in MauritaniŽ.

De weg naar Diama was nog even wat van het laatste spektakel. Verschillende zandsporen, die zich splitsten en weer samenkwamen, zorgden voor de nodige film- en fotomomenten. Door de slechte kwaliteit van sommige stukken werd er waar mogelijk iemand vooruit gestuurd om te verkennen en de schokbrekerloze Chrysler het beste pad op te dirigeren. Deze verkenningsklus kostte de Kadettilac een paar fikse deuken in de velgen, het gevolg van een te laat opgemerkte dwarsgreppel. Tijd voor het betere mepwerk, met een hamer werd de velg gefatsoeneerd.
20051212_1547t 20051212_1568t 20051212_1571t 20051212_1573t 20051212_1577t 20051212_1581t
20051212_1582t 20051212_1584t
20051212_1585t 20051212_1587t
20051212_11590 20051212_11591
20051212_1594t 20051212_1597t

Vanwege de nabijheid van de grensrivier tussen MauritaniŽ en Senegal was hier ook veel meer groen, dat mooier en mooier werd tot we op een goed moment langs een soort van wetlands kwamen te rijden. Een schitterend gezicht, met veel groen, verschillende vogels en dat alles tegen een prachtig verkleurende hemel. Toen bleek dat we door een natuurpark reden waarvoor - natuurlijk weer - moest worden betaald sputterden we niet eens veel tegen. Deze parkwachter wist tevens te vertellen dat het nog slechts 11 kilometer naar de grensovergang was en dat deze niet zou sluiten vannacht waren we een belangrijke zorg lichter. Die laatste 11 kilometers waren meteen ook de beste, een wasbordweg van het ergste soort. Zigzaggend op zoek naar de beste stukken bereikten we de barre de Diama.


Onze reis van dag tot dag:

0|1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|13|14|15|16|17|18|19|20|21|22|23|24|25|26|27|28|29|30|31|32|33|34|35|36|37|38|39|40|41|42|43|44|45

Amsterdam-Dakar 2005 Webring (volgende) (vorige) (willekeurig) (alle sites) (toevoegen)
Sponsorlogo BentleySponsorlogo eFocus (3K)Sponsorlogo Kader BV (3K)Sponsorlogo Bouw en InfraSponsorlogo Bouwfonds FortisSponsorlogo Redesigners Sponsorlogo Profile TyrecenterSponsorlogo Unimecs

© Robin Bongers en Alexandra de Kock - team #1426 - aan de informatie op deze site kunnen geen rechten worden ontleend The Elephant: Dreamworks The Buffalo: Tha Car The Big Five The Lion: FOMautosport The Leopard: TeamKadettilac The Rhinoceros: LastMileSolutions